İsmet Özel Ne Okudu? Yoksa Biz Mi Yanlış Kitaplıkta Arıyoruz?
Adalyadavetiye sayfasına hoş geldiniz! “İsmet Özel ne okudu” hakkında hazırladığımız bu özel içeriğin tadını çıkarın.
İzmir’in bir akşamüstü, Kordon boyunda yürürken kafamın içinde sürekli “İsmet Özel ne okudu?” sorusu dönüyor. Arkadaşlarım bir yandan dondurmalarını yiyor, bir yandan telefonlarına gömülmüş. Ben de içimden “Belki birisi bana da fısıldar” diye geçiriyorum. Evet, 25 yaşındayım, espri yapmayı seviyorum ama bu arada her şeyi fazla düşünüyorum. Mesela bir keresinde arkadaş grubunda “İsmet Özel ne okudu?” diye sorunca biri bana bakıp “Google’a bak” dedi. Tam o sırada içimdeki diğer ben bağırdı: “Hayır, işin ruhunu yakalamak için sadece Google yeterli değil!”
Kahve Dükkanında Filozof Modu
Bir gün İzmir’in Karşıyaka tarafında, küçük bir kahve dükkanında oturmuş, latte içiyorum. Latte köpüğüne bakıyorum, kendime diyorum ki: “Buradaki köpük, sanki İsmet Özel’in okuduklarının anlamını yutmuş gibi.” Yan masadaki grup “Instagram’da yeni filtre varmış” diye konuşuyor, ben de kendi kendime gülümsüyorum.
Arkadaşım Serkan gelir, oturur, bakar bana:
– Ne düşünüyorsun böyle?
– Şey… İsmet Özel ne okudu, diye kafamı kurcalıyorum.
– Valla ben ‘Yeditepe Yayınları’ falan okudum sanırım, diyor.
– Serkan, sen anlamıyorsun, diyorum, burada mesele kelimelerde değil, ruhlarda.
İzmir Sokaklarında Kitap Avı
Haftasonu Konak’ta sahaflara daldım. Bir yandan eski ciltli kitapların kokusu, bir yandan içimden geçen “İsmet Özel ne okudu?” sorusu… Kendime şöyle dedim: “Belki de bu sorunun cevabı eski kitap raflarının arasında gizlidir.”
Orada tanıştığım yaşlı bir amca, gözlüğünü silip dedi ki:
– Genç adam, İsmet Özel mi diyorsun? Okuduğunu sormak mı istiyorsun yoksa anlamak mı?
– Anlamaya çalışıyorum, dedim.
– O zaman bol bol otur, bak, oku, düşün. Kelimelerden kaçmazsın, dedi.
İşte tam burada düşündüm: Ben İzmir’de, 25 yaşında, arkadaş ortamında espri yapan bir gençken, aslında sessiz bir şekilde kelimelerin peşinden koşuyorum. Bazen bu işin komik tarafı, kendimle dalga geçerken kimsenin fark etmemesi. Mesela sahafta bir kitabın üstüne bastım, “Ah İsmet Özel ne okudu da bu kadar sessiz kaldı,” diye mırıldandım. Yanımdaki biri bana baktı, ben de gülümsedim.
Evde Kendi Kendime Diyalog
Evde oturmuş, bilgisayarın başında kahve içiyorum. İç sesim bağırıyor:
– Peki sen ne okuyorsun?
– Hıh, dedim, sen de mi merak ediyorsun, İsmet Özel ne okudu?
Kendi kendime bu mini diyalogları yaparken fark ettim ki, mesele sadece okuyup anlamak değil, bir bakıma o ruh halini hissetmek. Yani ben her espri yaptığımda aslında o kelimelerle biraz daha oynuyorum, belki de İsmet Özel’in okuduklarını anlama çabamın modern bir versiyonu bu.
Arkadaş Ortamında Mini Komediler
Arkadaşlarla buluştuğumda sürekli “İsmet Özel ne okudu?” sorusunu soruyorum. Tabii ki cevabı bilen yok, ama kimse de bunu garip karşılamıyor. Çünkü İzmir’de 25 yaşında olmak demek, hem kahve köşelerinde derin derin düşünmek, hem de arkadaş grubu içinde sürekli espri yapmak demek.
– “Ya sen hâlâ soruyorsun, İsmet Özel ne okudu?” diyecek bir arkadaş
– İçimden “Belki de sen kendi okuduklarını anlamaya çalışıyorsun,” diye yanıt veriyor.
Bu küçük içsel diyaloglar, arkadaş ortamında geçen sohbetleri hem komik hem de düşündürücü kılıyor. Bir yandan kahkahalar, bir yandan kelimelerin ağırlığı.
Adalyadavetiye ekibi olarak “İsmet Özel ne okudu” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!
Sonuçta İsmet Özel Ne Okudu?
Benzer Konular: İnox malzeme paslanır mı ?
İzmir’in kafelerinde, sahaflarında, Kordon boyunda yürürken, evde kahve eşliğinde düşünürken fark ettim ki, aslında “İsmet Özel ne okudu?” sorusu tek bir cevaba sahip değil. Belki o okuduklarının çoğunu biz kendi hayatlarımızda, kendi mini sahnelerimizde yeniden okuyoruz.
İç sesim hâlâ fısıldıyor:
– Sonunda anladın mı?
– Belki… ama mesele anladım demekte değil, sürekli merak etmekte.
Ve işte burada, kendi mizahi ve biraz da felsefi yolculuğumda, kelimelerle dans ederek, arkadaş ortamında espri yaparken, İzmir sokaklarını düşünerek “İsmet Özel ne okudu?” sorusunu hayatın içine taşıyorum. Çünkü bazen cevabı aramak, cevaptan daha eğlenceli ve öğretici olabiliyor.
Ve evet, ben hâlâ kahvemi yudumluyorum, kendi kendime gülümsüyorum ve arkadaşlarıma saçma ama düşündürücü sorular sormaya devam ediyorum. Sonuçta, hayatta bazı soruların cevabı değil, soruyu sormak önemlidir.