Soğuk Bir Sabah Kayseri’nin sabahları hâlâ keskin bir soğukla uyanıyor. Camın buğu tutmuş yüzeyine nefesimi üfleyip dışarıya bakıyorum. Sokak neredeyse boş, yalnızca birkaç erken uyanmış insan aceleyle işlerine yetişiyor. Bugün 2. ayın ortası; yani Şubat. Küçük bir gülümseme dudaklarımı kıvrıyor çünkü bu ayın kendine has bir hüznü var. Her şey hâlâ biraz donuk, ama içimde bir umut ışığı var, sanki güneş de en az benim kadar aceleyle yükselmeye çalışıyor. Günlük defterime oturuyorum ve kalemimi elimde döndürürken düşünüyorum; Şubat hangi ay? İnsanlar sadece yılın ikinci ayı der geçer ama benim için Şubat bir sınav, bir bekleyiş, bir özlemin adı. Geçen sene…
Yorum Bırak